Autotest: Ford C-Max Compact 1.5 TDCi Titanium

Enkel de Scénic van Renault bleef ‘m voor, maar met bijna twaalfduizend units in de afgelopen vijf jaar, kan Ford terugkijken op een succesvol lustrum voor de Grand- en C-Max. De verrassend strak gelijnde people carrier viel goed in de smaak bij gezinnen, maar ook zeker bij het zakelijke segment. Nu heeft Ford ‘m echter onder handen genomen en grepen zij dit moment ook aan voor het introduceren van een reeks nieuwe motoren. Wij reden de Compact die was voorzien van een 1.5 TDCi motor.

WP_20160103_15_02_51_Rich

Ja, je leest het goed. De C-Max met vijf zitplaatsen rolt voortaan de showroom uit als ‘Compact’. Dit om het onderscheid met de Grand C-Max, die zeven zitplaatsen biedt middels een soort van uitbouw, te verduidelijken. Voor wat betreft de uiterlijke wijzigingen namen de Ford designers voornamelijk het front onder handen. Het wat ronde en lieflijke voorkomen van de oude werd overboord gegooid en werd verruild voor een strak gelijnd, iets ‘vierkantere’ snoet. Hiermee sluit ‘ie beter aan bij de rest van de Ford-familie zoals de – eveneens recente – Focus.

WP_20160103_15_03_38_Rich

Fraai zijn daarbij de nieuwe lichtunits waarbij een fijn lijntje LED verlichting fungeert als dagrijverlichting. Bi-Xenon lichtunits zorgen daarnaast voor voldoende zicht. Hier komen we later nog op terug. Aan de achterzijde zijn het voornamelijk de lichtunits die zijn veranderd. Het ‘witte gedeelte’ ging van boven naar beneden terwijl de units an sich iets slanker zijn geworden. Een setje nieuwe lichtmetalen velgen en de fraaie ‘Red Rush’ lakkleur doen de rest.

WP_20160103_15_05_19_Rich

Ook vanbinnen hielden de designers goed huis. Beslist geen overbodige luxe aangezien de jaren aldaar redelijk begonnen te tellen. De meest in het oog springende verandering is de komst van Fords laatste multimediasysteem dat we ook al kennen uit de Mondeo en laatste Focus. Een 8 inch scherm dat bij de andere Fords zeer prettig werkt. Jammer genoeg ligt het in de C-Max echter bijzonder ver verzonken in het dashboard. Dit maakt het bedienen ervan vrij lastig, zeker als er ‘knoppen’ onderaan het scherm moeten worden gebruikt.

WP_20160103_15_07_01_Rich

Voor de rest monteerde Ford een nieuw en strakker ogend stuurwiel en een nieuw bedieningspaneel voor de climate control en diverse – kersverse – features als stuurverwarming en het automatisch inparkeersysteem. Wat is gebleven is het flexibele en ruime interieur. Voorin zit je bijvoorbeeld vorstelijk op puik zittende en goed ondersteunende zetels waarbij een verstelbare lendesteun zorg draagt voor extra druk op de lastige plekken. Fijn is ook de riante verstelbaarheid van het stuurwiel en de in lengte verschuifbare middenarmsteun. Wel is het jammer dat deze niet ‘lockt’. Dit zorgt voor een lichte irritatie omdat ‘ie continu langzaam naar achter schuift. Ook schiet de bereikbaarheid van aflegruimte voor je linker elleboog in het deurpaneel te kort. Deze zit net wat te ver weg waardoor je al snel de neiging zal hebben om de elleboog óp het deurpaneel te laten rusten.

WP_20160103_15_09_07_Rich

Achterin de C-Max begint zijn leeftijd jammer genoeg een beetje aan te tikken. Er is weliswaar een hoop mogelijk op het gebied van flexibiliteit, maar Opel liet vier jaar geleden met de nieuwe Zafira al zien dat dit beter kan. Een tikkeltje ridicuul blijft namelijk de – door ons genoemde – obesitas modus van de twee buitenste stoelen, de zogenaamde Comfort Seats. Zo heb je de mogelijkheid om de middelste zitting op te klappen (die volgens in gevecht komt met de hoedenplank en uiteindelijk zelfs bagageruimte opslokt) en de twee buitenste stoelen schuin naar het midden te schuiven. Hierdoor krijg je als het ware twee riante zittingen, zij het niet dat het zitcomfort verder niet verandert en er geen afdoende ondersteuning is te vinden. Zo zit je (te) ver van de portieren en komt er ook tussen de stoelen geen extra ondersteuning in de vorm van een armleuning.

WP_20160103_15_11_37_Rich

En dat is jammer, want met de middelste stoel gewoon opgeklapt is de zitruimte eigenlijk al meer dan voldoende! Zo is de beenruimte prima, heb je over hoofdruimte al helemaal niets te klagen en is het daarnaast prima mogelijk om met drie volwassen personen achterin plaats te nemen. Ook het monteren van drie kinderstoeltjes is – juist – kinderspel, mede vanwege de aanwezigheid van IsoFix aansluitpunten. Fijn zijn ook de ventilatieroosters en de LED leeslampjes die Ford achterin monteert. Ook de bagageruimte bleef ongewijzigd. Deze meet in standaard trim 432 liter en valt eenvoudig uit te breiden naar een totaal van dik 1662 liter. Let wel; in deze configuratie is de tweede zitrij neergeklapt. Er bestaat namelijk ook de mogelijkheid tot het compleet verwijderen van de drie stoelen waarna een totale inhoud van 1723 liter ontstaat. Leuk is daarnaast Fords Handsfree achterklep. Een simpele zwiep met de voet onder de achterbumper volstaat om de achterklep volledig te openen. Óók sluiten, al vonden wij het al snel handiger (en minder beschamend!) om gewoon het knopje in te drukken.

WP_20160103_15_12_22_Rich

Goed, tijd om op pad te gaan. Zoals we al eerder vermeldden greep Ford deze facelift aan voor het introduceren van een reeks nieuwe motoren. Zo verwelkomen we in de basis de 1.0 Ecoboost driecilinder motor die leverbaar is met 100 of 120 pk vermogen. Daarboven zijn het de 1.5 Turbobenzine- en dieselmotoren die zorgen voor kracht en efficiency. Deze vervangen de voorheen 1.6 motoren omdat er in diverse landen korting op de belasting wordt gegeven op motoren met een maximuminhoud van vijftienhonderd CC. De 1.5 EcoBoost benzine levert 150 pk, terwijl de dieselmotor leverbaar is als 95 of 120 pk sterke versie. Wij reden de laatste die daarnaast een riant koppel produceert van 270 Nm tussen de 1750 en 2500 Tpm. Ook de 95 pk sterke variant levert dit koppel, zij het bij een iets lager toerental.

WP_20160103_15_04_10_Rich

Bij het starten van de motor zijn we meteen aangenaam verrast. Ook in koude toestand kent het motorblok een aangename, stille en trillingsvrije loop. Een signatuur dat aanhoudt, ook als het stationaire wordt verruild voor een pittigere rijstijl. Toch is dat beslist niet de sterkste kant van de gloednieuwe 1.5 TDCi, dat is namelijk toch echt zijn soepele karakter. De Ford engineers hebben er duidelijk werk van gemaakt om te verhullen dat je in feite te maken hebt met een compacte krachtbron voor wat betreft de motorinhoud. Zo pakt de motor vrijwel vanaf stationair erg mooi op en is het voornamelijk het middengebied waarin ‘ie excelleert. Zo wordt het koppel zeer mooi verspreid en nemen de pk’s het in de hogere toerentallen keurig over. Niet eerder zijn we dermate onder de indruk geweest van een compacte dieselmotor, zodat we met recht kunnen stellen dat dit momenteel één van de fijnste, zo niet dé fijnste compacte dieselmotor is.

WP_20160103_15_06_22_Rich

Ook voor wat betreft het verbruik, want ondanks dat we met een auto van formaat onderweg zijn, weegt de C-Max Compact 1.5 TDCi ‘slechts’ 1301 kg. Ter vergelijking; de Volkswagen Touran 1.6 Tdi, die gebouwd is op Volkswagens ‘vooruitstrevende’ modulaire MQB platform, legt dik 1439 kg in de schaal. En dan zwijgen we voor het gemak maar even over de 1600 kg wegende Opel Zafira. ‘Maar dat zijn zevenzitters!’. Klopt, maar ook de zevenzits ‘Grand C-Max’ weegt beduidend minder dan zijn directe concurrenten. Het verbruik? Gedurende onze test nam de C-Max Compact genoegen met 5,2 liter diesel op elke 100 km. Dik 1 op 18 dus en dat is gezien de auto, de uitrusting, het potentieel en het soepele en krachtige karakter van de motor, zeer netjes.

WP_20160103_15_12_11_Rich

Wat Ford ook heeft weten te verbeteren is het toch al niet al te verkeerde rijgedrag. Met name het overhellen van de carrosserie lijkt minder aan de orde. Ook de stuurinrichting lijkt scherper, net als de complete balans in het onderstel. Een knap stukje finetuning, want tegelijkertijd lijkt er aldaar ook meer rust en comfort te zijn gevonden. Zo verwerkt de C-Max met verve slecht wegdek en wordt het aan boord nimmer onrustig. Ook drempels verwerkt ‘ie comfortabel en zonder drama als gestuiter. Nee, zelfs zonder deze aanpassingen was de C-Max nog steeds de strakste in zijn segment, maar nu is-ie simpelweg subliem!

WP_20160103_15_04_37_Rich

Subliem zijn ook Fords hulpsystemen als Active City Stop, Driver alert System, Lane Departure Warning en Lane Keeping Aid, Cross Traffic Alert en Traffic Sign Recognition. Met name het Cross Traffic Alert systeem en het Lane Keeping Aid werken zeer proper. Zo is het bijzonder prettig dat je achterhoofd beschikt over zes paar extra ogen op het moment dat je een onoverzichtelijke oprit achteruitrijdend verlaat. Middels ultrasone sensoren in de achterbumper, registreert de C-Max namelijk kruisend verkeer dat jij als bestuurder simpelweg niet op kán merken. Nadert er iets, dan waarschuwt ‘ie met een luide toon en een melding op het LCD display tussen de tellers. Lane Keeping Aid zorgt daarnaast op actieve wijze voor het tussen de lijntjes blijven van je rijstrook. Het werkt zo subtiel doch consequent dat het erg prettig werkt op de langere ritten. Mocht je toch even wegdoezelen, dan zorgt het Driver Alert System voor een adequate melding dat je moet rusten. Wat echter ook indruk maakte was het bi-xenon koplampsysteem. Een systeem dat een investering vraagt van €1.100,-, maar je daarna verblijdt met een zeer helder lichtbeeld dat bovendien automatisch het grootlicht inschakelt. Fijn is daarbij dat dit geleidelijk gebeurt zodat overnerveus geknipper achterwege blijft. Actieve bochtenverlichting zet daarnaast de kers op de taart.

WP_20160103_15_02_17_Rich

Ja, het mag dan ook duidelijk zijn dat Ford met de C-Max nog steeds een zeer sterke speler in het MPV-segment heeft. Zeker op het gebied van rij-eigenschappen, de dieselmotor en actieve veiligheidssystemen is het daarnaast een regelrechte topper, en misschien zelfs wel de benchmark. Jammer is alleen dat het interieur qua design wat minder is en ook de achterbank geen hoge ogen gooit voor wat betreft de ‘slimheid’. Instappen in de C-Max doe je vanaf €21.495,- in een 100 pk sterke 1.0 EcoBoost. Een iets krachtigere motor, een 1.5 EcoBoost met 150 pk vraagt 8 mille meer investering. Dieselen kan vanaf €26.495 in de 95 pk sterke 1.5. Gezien het rijplezier en de ongetwijfeld betere efficiency opteren wij echter voor de door ons gereden 120 pk sterke versie die drieënhalve mille meer kost. Let wel; dit betreft dan de veel luxer uitgeruste Titanium versie die naast een hoop luxe goodies onder andere 17 inch lichtmetalen velgen, climate control en voorruitverwarming toevoegt. Ons testexemplaar? Dat kostte, inclusief de €750,- kostende handsfree achterklep, Comfort Seat System (€300,-), Driver Assistance Pack, en Advanced Technology Pack (€995,-), een verwarmbaar stuurwiel, privacy glass achter en metaallak in totaal €35,945,-.

Foto’s: Nicky Duynstee

Bekijk andere auto's van het merk
Bekijk andere auto's met 20% bijtelling, of met een A-label